Μουσική

Ο James Brown στη σκηνή να παριστάνει τον Little Richard;;; Μη χειρότερα…Το διάβασα και δεν το πίστευα. Η πρώτη σκέψη ήταν «fake πληροφορίες», έτσι για εντυπωσιασμό. Και όμως, ισχύει: Ο νονός της soul James Brown έκανε κάποτε τον Little Richard σε συναυλίες για να βοηθήσει την κατάσταση της υπερβολικής φήμης του Little Richard!

«Όπως λένε». Έτσι τιτλοφορείται το τραγούδι του Σαρλ Αζναβούρ, μια δική του σύνθεση που τάραξε τα νερά όταν κυκλοφόρησε το 1972. Για ευνόητους για την τότε κοινωνία λόγους. Είναι το πρώτο τραγούδι που μιλά ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία.

Είναι αλήθεια, όταν ήμουν μαθήτρια βαριόμουν αφόρητα την ώρα που ο κύριος Λουκάτος “υπαγόρευε¨ βασανιστικά το μάθημα της ιστορίας. Ευτυχώς όμως λίγο αργότερα, στο δρόμο μου βρέθηκαν, o Steve Harris και η παρέα του. Οι Iron Maiden δηλαδή, που αποδείχθηκαν εξαιρετικοί καθηγητές ιστορίας, αφού η διδασκαλία τους ήταν άκρως ενδιαφέρουσα και συναρπαστική. Από την αρχαία Αίγυπτο του Powerslave, μέχρι την αερομαχία της Αγγλίας στο Aces High, οι Maiden μου έμαθαν ότι η ιστορία μπορεί να είναι ένα έπος γεμάτο πάθος και ένταση.

Η Τριλογία που Έφερε την Ποίηση στα Χείλη Όλων

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία της ελληνικής μουσικής που η τέχνη καταφέρνει να γεφυρώσει το «υψηλό» με το καθημερινό, το λόγιο με το λαϊκό αίσθημα. Μια (ή μάλλον τρεις) τέτοια στιγμή ήταν η δημιουργία των τριών Ανθολογιών του Γιάννη Σπανού, ενός εγχειρήματος που ξεκίνησε το 1967 και ολοκληρώθηκε το 1975, σφραγίζοντας ανεξίτηλα το Νέο Κύμα και το ελαφρύ ελληνικό τραγούδι.

Ο Λίνος Κόκοτος ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των δημιουργών που, αν και κάπως «παραγνωρισμένος» ή μάλλον δεν ήταν αυτό που λέμε «πρώτο όνομα», κατάφερε να σφραγίσει την ελληνική δισκογραφία με μελωδίες που μυρίζουν Ελλάδα, θάλασσα και αυθεντική ευαισθησία. Δύο από τους σημαντικότερους σταθμούς της πορείας του, οι «Ώρες» και το «Θαλασσινό τριφύλλι» ήταν δύο μικρά αριστουργήματα του ελληνικού τραγουδιού και καθόρισαν τον ήχο μιας ολόκληρης εποχής.