Η υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη των ελεφάντων, η γοητευτική εμφάνιση, η μακραίωνη παρουσία τους στην Ιστορία από τα μακρινά μαμούθ στην εποχή των Παγετώνων, αποδεικνύουν ότι οι ελέφαντες είναι ένα κράμα ιδιαίτερης γοητείας, δυναμισμού και μεγάλης καρδιάς. Από τις λίγες φορές που η μεγάλη καρδιά και το μεγάλο μπόι μπορούν να συνυπάρχουν τόσο ξεχωριστά. Είναι τόσα πολλά αυτά που δεν ξέρουμε για τους ελέφαντες!
Μία όμορφη και ελπιδοφόρα ημέρα ξεκινά στην καυτή σαβάνα της Αφρικής. Οι ρινόκεροι πίνουν νερό με πολλά σπουργίτια να έχουν καθίσει στο σώμα τους, λειτουργώντας ως καθαριστές. Ζέβρες έχουν ξεκινήσει να τρώνε χορτάρι, με το πίσω μέρος του ματιού να έχει τα μάτια του στραμμένα στους επίδοξους λέοντες κυνηγούς που μπορούν να εμφανιστούν ξαφνικά, βλέποντας στα ίδια το επόμενο λαχταριστό γεύμα τους.
Ξαφνικά, η γη σείεται. Όλα τα ζώα, εκείνα που περπατάνε και εκείνα που πετούν, ακούν μία εκκωφαντική κραυγή να σκίζει τον αέρα στα δύο, αφήνοντας έναν αντίλαλο που κάνει τη γη να τρέμει.
Εμφανίζεται ο ελέφαντας, αυτό το πελώριο και θαυμαστό θηλαστικό από την οικογένεια των Ελεφαντιδών, που διαχρονικά τραβάει το ενδιαφέρον των ανθρώπων με την επιβλητική του όψη, την προβοσκίδα του, αλλά και την υψηλή νοημοσύνη του.
Η πατημασιά του ελέφαντα αφήνει ένα ισχυρό χνάρι στη Γη, η στεντόρεια φωνή μαρτυρεί την παρουσία σε όλη την έκταση της σαβάνας.
Οι χαυλιόδοντες σήμα κατατεθέν της όψης τους, αποτελούν ένα από τα βασικότερα όπλα τους απέναντι σε επιθέσεις, ενώ λειτουργούν και ως βοηθοί στο κουβάλημα, αλλά και τη μετακίνηση αντικειμένων μιας και ο ελέφαντας λειτούργησε ως βοηθός του ανθρώπου στις μεγάλες ερήμους της Αφρικής, Δυστυχώς, οι χαυλιόδοντες (το γνωστό μας ελεφαντόδοντο 'η φίλντισι) αποτελούν στόχο των λαθροκυνηγών μιας και το κυνήγι ελεφάντων έχει απαγορευτεί από το 1980.
Οι ελέφαντες τρέφονται κυρίως με χόρτα. Αγαπάνε να μένουν κοντά σε μέρη που βρίσκονται κοντά σε λίμνες, αγαπώντας να εκτινάσσουν νερό με την προβοσκίδα τους επάνω στο σώμα τους. Ακόμα θυμάμαι από τα κόμικς τον αγαπημένο μου ρεπόρτερ Τεν-Τεν όταν επισκέφτηκε το Κονγκό,να απολαμβάνει το μπάνιο του με τον ελέφαντα που εξαπέλυε επάνω του όλο το νερό που έκρυβε στην προβοσκίδα του.
Η επιβλητική τους παρουσία το έχουν καταστήσει ισχυρό αντίπαλο, ακόμα και για σαρκοφάγα ζώα. Λιοντάρια, ύαινες, τίγρεις το σκέφτονται πολύ μέχρι να αναμετρηθούν μαζί τους. Και τις περισσότερες φορές το μετανιώνουν, καθώς μπορεί οι ελέφαντες να είναι λάτρεις της πρασινάδας, αλλά οι κλωτσιές τους παραμένουν ατσαλένιες!
Ο ελέφαντας μέσα στην πορεία της Ιστορίας συμμετείχε ενεργά στην εξέλιξη αλλά και ψυχαγωγία του ανθρώπινου είδους. Πρωτόγονοι λαοί, αλλά και από τα βάθη της Ινδίας έβλεπαν το πελώριο αυτό θηλαστικό ως πολύτιμο βοηθό σε σκληρές χειρωνακτικές εργασίες. Όπως και άλλοι λαοί χρησιμοποιούσαν τον ελέφαντα σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις με σκοπό τη διασκέδαση του ανθρώπου, μέχρι μία πιο σύγχρονη μορφή χαρούμενης εκδήλωσης όπως το τσίρκο. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια έχει περιοριστεί στο ελάχιστο η χρήση τους –όπως και άλλων άγριων ζώων- στα τσίρκα μιας που η εκπαίδευσή τους και οι συνθήκες αιχμαλωσίας τους ήταν πολύ σκληρές.
Επάνω στον καυτό ήλιος της Ζάμπιας και της Μοζαμβίκης, μία φωνή δυνατή, μία κραυγή που προκαλεί δέος σε κάθε αυτί που προσέχει το άκουσμά της. Ναι, είναι οι ελέφαντες, αυτά τα μαγικά θηλαστικά που γοητεύουν διαχρονικά την άγρια φύση μας, καθώς αγαπάμε σε αυτούς το γεγονός ότι επιβιώνουν αποκλειστικά με αγαθά της φύσης, συνεργάζονται και καταφέρνουν να βγάλουν εκτός σέντρας ακόμα και τον βασιλιά της ζούγκλας!
Κείμενο: Μαρία Σκαμπαρδώνη
Σ.Σ Η Παγκόσμια Ημέρα του Ελέφαντα γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Αυγούστου. Καθιερώθηκε το 2012 για να προστατεύσει τους ελέφαντες από την παράνομη θήρευση, την απώλεια φυσικού περιβάλλοντος και την αιχμαλωσία.