Ο Χριστουγεννιάτικος Κορμός είναι το παραδοσιακό γλυκό με το οποίο οι Γάλλοι και όχι μόνον τελειώνουν το χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν. Βγαλμένο από την παράδοση της βόρειας Ευρώπης είναι ένα γλύκισμα γεμάτο συμβολισμούς!

Η ιστορία του χάνεται στον Μεσαίωνα, έχει παγανιστικές ρίζες και σχετίζεται με τον εορτασμό του χειμερινού ηλιοστασίου που συμπίπτει με τις μέρες των Χριστουγέννων. Η παλαιά Σκανδιναβική ονομασία του εθίμου είναι Yule Log, ονομασία που διατήρησαν μετέπειτα για το γλυκό οι αγγλοσαξωνικές χώρες.

 Εικονογράφηση από το The Book of Days by Robert Chambers (1864).

Στην Ευρώπη, στις πολυθεϊστικές λατρείες πριν την εξάπλωση του Χριστιανισμού, έκαιγαν έναν κορμό δέντρου για αρκετές ημέρες ως προσφορά στους θεούς για να εξασφαλίσουν μια καλή σοδειά για την επόμενη χρονιά. Αργότερα, επικράτησε να σιγοκαίνε τον κορμό του δένδρου στην εστία του σπιτιού τουλάχιστον για τρεις μέρες, ιδανικά μέχρι την Πρωτοχρονιά, για το καλό!

Ανάλογα με την περιοχή καίγανε ή κορμό οπωροφόρου δένδρου ή οι πιο βόρειοι βελανιδιά ή οξυά για να έχουν καλή σοδειά. Ο αρχηγός του σπιτιού έριχνε στον κορμό φύλλα δάφνης που είχαν φυλαχθεί από την Κυριακή των Βαΐων. Αν κατοικούσε σε οινική περιοχή το ράντιζε με κρασί  για μια καλή βεντέμα, άλλοι έριχναν αλάτι για να διώξουν τις μάγισσες!

Στην ελληνική παράδοση συναντάμε παρόμοιες πρακτικές κατά την διάρκεια του Δωδεκαημέρου, από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα, έπρεπε η φωτιά στο τζάκι να έμενε συνεχώς αναμμένη κι αυτό για να μην μπορέσουν να κατέβουν από την καμινάδα οι Καλλικάντζαροι.

Η ιδέα για τη παρασκευή του γλυκίσματος Bûche de Noël ανάγεται στο πρώτο μισό του 19ο αιώνα και είναι ασαφές ποιος το δημιούργησε για πρώτη φορά. Άλλοι λένε πως ήταν ένας μαθητευόμενος ζαχαροπλάστης στο Σεν-Ζερμέν-ντε-Πρε, στο Παρίσι, άλλοι πως φτιάχτηκε στην Λυών το 1860 από έναν σοκολατοποιό. Γεγονός είναι ότι η θέση του στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι εδραιώθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Βέβαια στις μέρες μας τον Χριστουγεννιάτικο Κορμό τον βρίσκουμε σε πολλά ζαχαροπλαστεία και σε πολλές παραλλαγές. Με μαύρη σοκολάτα, με άσπρη σοκολάτα, με κάστανο, ποτισμένο με Gran Marnier ή όχι, σε όλες τις περιπτώσεις όμως στολισμένο γιορτινά, με γκυ και ου, πολύχρωμες μπαλλίτσες, αγιοβασίληδες, ακόμη και με μικρές φάτνες!

Η παρουσία του στο γιορτινό τραπέζι σηματοδοτεί την γαλήνη και την γλυκύτητα των ημερών των Χριστουγέννων και η πλούσια εμφάνισή του παραπέμπει στην αφθονία των αγαθών που προσδοκούμε για την επόμενη χρονιά.

Καλά Χριστούγεννα!

Κείμενο: Μαριάννα Καραβασίλη

Σ.Σ Η φωτογραφία του γλυκού στο άρθρο είναι από το www.foodrepublic.com