Αθάνατοι ποιητές - Μέρος Δεύτερον
Οι 36 αθάνατοι ποιητές του Μεσαίωνα στην Ιαπωνία έγραψαν στίχους με την ποιητική μορφή waka. Αυτά τα ποιήματα περιλαμβάνουν 31 συλλαβές που χωρίζονται σε 5 στίχους. Το σχήμα που ακολουθείται είναι 5-7-5-7-7 συλλαβές αντιστοίχως για τον κάθε στίχο. Το είδος αυτό χρησιμοποιήθηκε κυρίως κατά την διάρκεια της περιόδου Heian.
Η παρούσα μετάφραση στα ελληνικά είναι ελεύθερη και δεν ακολουθεί τους κανόνες waka. Τα μέλη της ομάδας των 36 αθανάτων ποιητών του Μεσαίωνα στην Ιαπωνία έζησαν κατά τις περιόδους Asuka, Nara και Heian και επελέγησαν για την ποιητική τους δεινότητα σε μια λίστα και μια ανθολογία που συνέταξε ο ποιητής και καλλιγράφος Fujiwara no Kinto (966-1041). Σας έχουμε παρουσιάσει ξεχωριστά τις 5 γυναίκες ποιήτριες αυτής της ομάδας, ενώ εδώ ακολουθούν δείγματα ποίησης των 31 αθάνατων ανδρών ποιητών.
Μετάφραση από τα αγγλικά: Λητώ Σεϊζάνη
16.Mibu no Tadamine (860-948)
Από τη στιγμή που είπαμε αντίο
Όταν το πρωινό φεγγάρι
Έμοιαζε με σένα, το ίδιο κρύο
Τίποτα δεν είναι τόσο οδυνηρό
Όσο οι ώρες πριν απ’την αυγή.
17.Onakatomi no Yorimoto (886-958)
Έχεις εδώ ένα ραβδί
Με χίλια χρόνια αποθηκευμένα
Ανάμεσα σε κάθε κόμπο του
Χτύπα το όσο θέλεις
Το χτύπημα θα δώσει
Αιώνια ζωή σ’εσένα
- Fujiwara no Toshiyuki (; -907)
Λευκές δροσοσταλίδες
Όλες στο ίδιο χρώμα
Πώς γίνεται να βάφουν
Τα φύλλα του φθινοπώρου
Με χίλιες αποχρώσεις διαφορετικές;
- Minamoto no Shigeyuki (; -1000)
Στο βουνό Τσουκούμπα
Το μακρινό βουνό με τα πολλά δέντρα
Όσο πυκνά κι αν είν’ τα δάση του
Σαν χίλια μάτια που κοιτάζουν
Την αγάπη μου για σένα δεν γίνεται να συγκρατήσουν
- MinamotonoMuneyuki (; -939)
Ακόμα και το πράσινο
Το ανθεκτικό του έλατου
Τώρα που έρχεται η άνοιξη
Παίρνει μια απόχρωση άλλη
Πέρα απ’το χρώμα που είχε πριν
- Minamoto no Saneakira (910-970)
Σε μια τόσο όμορφη νύχτα
Πόσο χαρούμενος θα μοιραστώ
Την σελήνη, τα λουλούδια
Με κάποια που γνωρίζει
Την ομορφιά τους όπως εγώ
- Fujiwara no Kiyotada (; -958)
Μην ξερριζώνεις το νέο έλατο
Απ’το χωράφι που έκλεισαν
Για την Ημέρα του Αρουραίου.
Περίμενε χίλια χρόνια
Και κάποτε θα ρίχνει
Μια μακριά σκιά!
- Minamoto no Shitagō (911-983)
Κύματα στο νερό
Σκιές του λαμπρού φεγγαριού
Ρυτίδες του χρόνου:
Μέτρησέ τις και φτάσε σήμερα
Στα μέσα του φθινοπώρου
- Fujiwara No Oki-Kaze (δεν είναι γνωστές οι χρονολογίες)
Έφυγαν οι παλιοί αγαπημένοι φίλοι μου
Εκείνοι που γνώριζα κάποτε
Κι όμως ακόμα στην παραλία Τακασάγκο
Μεγαλώνουν τα ίδια πεύκα
Που γνώριζα χρόνια πριν.
- Kiyohara no Motosuke (908-990)
Βρεγμένα με τα δάκρυά μας τα μανίκια μας
Συμφώνησαν ότι εγώ κι εσύ
Θα μείνουμε μεταξύ μας πιστοί
Μέχρι να φτάσει ο λόφος με τα πεύκα
Να βυθιστεί πέρα απ’τη θάλασσα
- Sakanoue no Korenori (δεν είναι γνωστές οι χρονολογίες)
Στο όμορφο Γιόσινο
Το άσπρο χιόνι στα βουνά
Πρέπει να πέφτει όλο το βράδυ
Γιατί και στην αρχαία πρωτεύουσα
Το κρύο δυναμώνει
- Fujiwara no Motozane (1143-1166)
Τώρα αποχαιρετούμε
Άλλη μια χρονιά όλο λάμψη
Όμως στο χιόνι που πέφτει
Δεν υπάρχει ίχνος άνοιξης
Που να φαίνεται απόψε στον ουρανό
- Ōnakatomi no Yoshinobu (921-991)
Την πίστη μου σ’αυτήν που αγαπώ
Δεν την εγκαταλείπω
Είμαι σαν τους φρουρούς του παλατιού
Που κάθε νύχτα συδαυλίζουν τη φωτιά
Και την διατηρούν μέχρι την ανατολή του ήλιου
- Fujiwara no Nakafumi (923-992)
Ενώ περίμενα τη σελήνη
Να ανατείλει, να ρίξει το φως της
Στον ουρανό
Ήταν πλέον
Πάρα πολύ αργά για μένα!
- Taira no Kanemori (;- 991)
Αλλοίμονο, όσο κι αν προσπαθώ
Να κρύψω το κοκκίνισμά μου
Που σ’όλους αναγγέλει ότι είμ’ερωτευμένος
Οι άνθρωποι χαμογελούν και λένε
«Πού τρέχουν σήμερα οι σκέψεις σου;»
31.Mibu no Tadami (δεν είναι γνωστές οι χρονολογίες)
Δεν είναι ανάγκη να το κάψουν
Το χορτάρι μόνο του θα ξεραθεί
Και θα φυτρώσει ξανά
Τα χλωρά λειβάδια του Κασούγκα
Ας μείνουν ανέπαφα απ’την ανοιξιάτικη φωτιά
