Στη συλλογή διηγημάτων του Arthur Conan Doyle, The case book of Sherlock Holmes ο φίλος και βοηθός του ντετέκτιβ Dr Watson, περιγράφει τον ρόλο του στη ζωή του ιδιόρρυθμου κεντρικού ήρωα.
«Οι μεταξύ μας σχέσεις τον τελευταίο καιρό ήταν παράξενες. Εκείνος ήταν άνθρωπος της συνήθειας, είχε συνήθειες πάγιες, συμπαγείς, κι εγώ είχα γίνει μια απ’αυτές τις συνήθειες. Σαν θεσμός ήμουν όπως το βιολί του, όπως ο καπνός του, όπως η παλιά του μαύρη πίπα, τα ευρετήρια στα βιβλία του και άλλα που ίσως του τα συγχωρούσε κανείς πιο δύσκολα. Όταν μια υπόθεση απαιτούσε σοβαρή δουλειά και υπήρχε ανάγκη για έναν σύντροφο στου οποίου την ψυχραιμία μπορούσε να βασιστεί, ο ρόλος μου ήταν προφανής. Αλλά πέραν αυτού είχα κάποιες χρήσεις. Ήμουν σαν πέτρα όπου ακόνιζε το μυαλό του. Του τόνωνα το ηθικό. Όταν ήμουν παρών του άρεσε να σκέφτεται φωναχτά. Οι παρατηρήσεις του δεν θα μπορούσα να πω ότι γίνονταν προς εμένα –αρκετές θα μπορούσαν κάλλιστα να απευθύνονται στο κεφαλάρι του κρεββατιού του- αλλά παρ’όλ’αυτά, έχοντας αποκτήσει αυτή την συνήθεια, του ήταν χρήσιμο το γεγονός ότι εγώ κατέγραφα τα λόγια του και επενέβαινα.
Αν τον εκνεύριζα με την κάπως μεθοδική βραδύτητα της νοοτροπίας μου, ο εκνευρισμός αυτός χρησίμευε στο να κάνει το δικό του ένστικτο και την φαντασία του να λάμπουν σαν φλόγα ακόμα πιο ζωηρή και γρήγορη. Αυτός ήταν ο ταπεινός μου ρόλος στην φιλία μας».

Σημ. Η φράση "Elementary, my dear Watson" (Στοιχειώδες αγαπητέ μου Watson), γνωστή στους φίλους των περιπετειών του Σέρλοκ Χολμς, δεν υπάρχει σε κανένα από τα βιβλία του Conan Doyle αλλά χρησιμοποιήθηκε αργότερα σε κάποια θεατρική ή κινηματογραφική μεταφορά των διηγημάτων του Βρετανού συγγραφέα.
Μετάφραση αποσπάσματος: Λητώ Σεϊζάνη
