«Ένα Κρυφό Δάκρυ», ίσως μια από τις πλέον διάσημες άριες από τον κόσμο της όπερας. Σίγουρα, το πιο διάσημο κομμάτι από την όπερα του Gaetano Donizetti «L'Elisir d'Amore». Μια άρια που ο πολύς Caruso έχει σφραγίσει με την υπέροχη ερμηνεία του.

«Το Ελιξίριο του Έρωτα» η δίπρακτη κωμική όπερα (opera buffa) σε μουσική του Γκαετάνο Ντονιτσέττι (1797-1848) συναντά την αγάπη του κοινού έως σήμερα. Αφορά στην ιστορία του ανέλπιδου έρωτα του πάμπτωχου χωρικού Νεμορίνο που κάνει τα πάντα για να κερδίσει την καρδιά της όμορφης αλλά πλούσιας, Αντίνα.

Καταλύτης σε αυτόν τον ανομολόγητο έρωτά του είναι το τάχα μου μαγικό φίλτρο που ακριβοπληρώνει για να αγοράσει. Αφού το πιεί τραγουδά την άρια Una Furtiva Lagrima με συγκρατημένο πόνο και εξομολογείται με λόγια απλά αλλά τόσο τρυφερά τα αισθήματά του για αυτήν. Αν και ψεύτικο λοιπόν το περίφημο ελιξίριο(ένα απλό μπρούσκο κρασί ήταν) βοήθησε τον Νεμορίνο να ξεπεράσει την φυσική-αλλά και κοινωνική-συστολή του και να εκφράσει τον πόνο του ερωτευμένου. Ως αναμενόμενο η αγάπη θριαμβεύει στο τέλος του έργου!

 Gaetano Donizetti circa 1835

 Ο Ντονιτσέττι, αυτός ο χαρισματικός μουσουργός, εκπρόσωπος του Ρομαντισμού έχει συνθέσει όχι μόνο όπερες-πάνω από 70-αλλά και συμφωνίες, κοντσέρτα και μουσική δωματίου. Το μεγάλο συνθετικό του ταλέντο λένε ότι τον οδήγησε να γράψει, κατόπιν πιεστικής παραγγελίας, μέσα σε έξη εβδομάδες την όπερα « Το Ελιξίριο του Έρωτα». Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1831.

Το πιο διάσημο κομμάτι της όπερας είναι χωρίς αμφιβολία η ρομάντζα του κρυφίως ερωτευμένου, απελπισμένου Νεμορίνο Una furtiva lagrima. Να σημειωθεί ότι αυτή η άρια δεν υπήρχε στο αρχικό λιμπρέτο αλλά προστέθηκε εκ των υστέρων από τον Ντονιτσέττι σε συμφωνία με τον Φελίτσε Ρομάνι που υπέγραφε το λιμπρέτο. Μια άρια συγκρατημένα μελαγχολική που σε υποβάλλει από την πρώτη στιγμή με το φαγκότο της εισαγωγής. Μια  θεϊκή μελωδία που φυσικά απογειώνεται στο τραγουδιστικό μέρος από την ερμηνεία του τενόρου.

 Enrico Caruso

Ο περίφημος Enrico Caruso (1873-1921) 70 χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση της όπερας L'Elisir d'Amore, και στην αρχή της δικιάς του θριαμβικής τραγουδιστικής σταδιοδρομίας, ερμήνευσε τον ρόλο του Νεμορίνο για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1901 στη Σκάλα του Μιλάνου. Μαέστρος ήταν ο διάσημος Αρτούρο Τοσκανίνι αλλά το ιδιαίτερα απαιτητικό κοινό της Σκάλας είχε συγκρατημένη στάση... μέχρι το σημείο που ο Καρούζο άρχισε να τραγουδάει την άρια Una Furtiva Lagrima Το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα, τόσα πολλά που ο Καρούζο αναγκάστηκε να την επαναλάβει τρεις φορές!

Όταν  στο τέλος της παράστασης ο Τοσκανίνι επέστρεψε στη σκηνή για την καθιερωμένη υπόκλιση στο κοινό αγκάλιασε τον νεαρό Καρούζο, στη συνέχεια στράφηκε στον διευθυντή της Σκάλας του Μιλάνου και είπε: Per dio! Se questo Napoletano continua a cantare così, farà parlare di sè il mondo intero! (Για όνομα του Θεού! Αν αυτός ο Ναπολιτάνος ​​συνεχίσει να τραγουδάει έτσι, θα κάνει όλο τον κόσμο να μιλάει γι' αυτόν!).

                                                                                                    Ο Ενρίκο Καρούζο γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1873 στη Νάπολη της Ιταλίας. Έκανε το ντεμπούτο του στην όπερα το 1894 στο Teatro Nuovo της Νάπολης και εντυπωσίασε. Η φωνή του εκτεινόταν έως το υψηλό Ντο στην ακμή της και μεγάλωσε σε ένταση και μεστότητα καθώς ωρίμαζε. Ο Καρούζο ήταν επίσης ένας από τους πρώτους μουσικούς που εμπιστεύθηκαν την νέα-τότε-τεχνολογία και κατέγραψε τη φωνή του σε ηχογραφήσεις γραμμοφώνου. Ηχογράφησε τέσσερις φορές την συγκεκριμένη άρια το 1902, 1903, 1904, 1911 και έτσι έχουμε και εμείς οι σημερινοί ακροατές την δυνατότητα να απολαμβάνουμε την αρτιότητα της ερμηνείας του!

Κείμενο: Μαριάννα Καραβασίλη