Αισθητική και τρόμος αλά Ιταλικά και μια femme fatale που άφησε εποχή, τουλάχιστον στους λάτρεις των ταινιών giallo!

Eχω αναφερθεί πολλές φορές στις τζάλο ταινίες. Το συγκεκριμένο κινηματογραφικό είδος πάντοτε ανήκει στα αγαπημένα μου, με τις περισσότερες ταινίες του είδους να τις βρίσκω αξιόλογες.

Οι τζάλο ταινίες διαπνέονταν από σασπένς, έντονο μυστήριο, ακραία σεξουαλικότητα με ιδιαίτερη έμφαση στο γυμνό γυναικείο σώμα, θέματα που θεωρούνταν ταμπού έως και ηθικά κατακριτέα. Βλέπαμε ανθρώπους να μπλέκουν σε αιρέσεις, κορίτσια να υποβάλλονται σε εκτρώσεις, έναν δολοφόνο που εμφανιζόταν πάντοτε ως σκιά και σκορπούσε με ένα φονικό όπλο τον θάνατο. Όλα αυτά που προκαλούν, κάθε άγρια και εξωφρενική ενέργεια ενός ανθρώπινου μυαλού, περιλαμβάνονται στις τζάλο ταινίες, χτίζοντας τα θεμέλια για το σινεμά τρόμου. Και όχι μόνο για το στεγνό τρόμο, αλλά για την εμβάθυνση στις διάφορες αιτίες οι οποίες μπορούν να σπρώξουν έναν άνθρωπο στο έγκλημα.

Σε αυτό το τζάλο θρίλερ του 1976 έχουμε όλα αυτά που συνθέτουν ένα πραγματικό τζάλο. Μία πολύ καλή σκηνοθεσία από τον γνωστό μαιτρ του είδους, Sergio Martino, άγριους φόνους, ένα ονειρικό soundtrack δημιουργημένο από τη Nora Orlandi. Προσωπικά, θεωρώ πως είναι μία πολύ καλή προσπάθεια του σκηνοθέτη, θυμίζοντας σε ποιότητα και τα δύο κλασικά τζάλο All the colors of the dark και Your vice is a locked room  and I only have the key.

  Και, φυσικά, στον πρωταγωνιστικό ρόλο, τη βασίλισσα των τζάλο και σύμβολο του σεξ στην Ιταλία τις δεκαετίες του ’60 και ’70, Edwige Fenech. Η ίδια ξεκίνησε ως μοντέλο και στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε σε αισθησιακές ταινίες, αφήνοντας όμως εποχή για τους πρωταγωνιστικούς της ρόλους στις πιο κλασικές τζάλο ταινίες. Οι γυμνές σκηνές της Fenech σε αυτή την ταινία κόβουν για ακόμα μία φορά την ανάσα και την καθιερώνουν ως αντικείμενο πόθου και ως σύμβολο σεξουαλικότητας. Παραμένει η κορυφαία γυναικεία πρωταγωνίστρια αυτού του είδους ταινιών, η ιδανική femme fatale του Ιταλικού σινεμά, η οποία ως άλλη Εύα ξυπνάει πάθη, άγρια ένστικτα και επιθυμίες….

 Στην ταινία ξαναβρίσκει  βρίσκει τον συμπρωταγωνιστή της, George Hilton, με τον οποίο έχουν συνυπάρξει στις περισσότερες ταινίες αυτού του είδους. Η ίδια ως αιθέρια ύπαρξη και ως μία γυναίκα που ξυπνάει πάθη και έριδες, βρίσκεται ανάμεσα σε σύζυγο, πρώην και νυν εραστή και καλείται να ανακαλύψει ποιος από τους τρεις είναι ο κατά συρροή δολοφόνος. Ένας καινούργιος εραστής έρχεται στη ζωή της, όταν ένας προηγούμενος στοιχειώνει ακόμα τη ζωή και τα όνειρά της….

 Προτείνω ανεπιφύλακτα την ταινία σε όσους είναι λάτρεις των ταινιών τρόμου και μυστηρίου, σε εκείνους που αγαπούν τις τζάλο ταινίες ή θέλουν να αποκτήσουν μία γνώση για το τι σημαίνει ο τρόμος αλά Ιταλικά.. Σίγουρα, θα μείνουν ικανοποιημένοι…

Κείμενο: Μαρία Σκαμπαρδώνη