Από τις προσωπικότητες που τιμούνται όσο λίγες στον Καναδά, ο Terry Fox ανήκει στους μείζονες ήρωες της χώρας. Η τόλμη του, η αεικίνητη προσωπικότητά του που μπορούσε να τρέχει ακόμα και με ακρωτηριασμένο πόδι στον «Μαραθώνιο της Ελπίδας» έδωσε ένα αθάνατο παράδειγμα θάρρους και επιβίωσης απέναντι στις δυσκολίες της ζωής.

Η μορφή του έφτασε σε επίπεδο θρύλου, με τον ίδιο να συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες προσωπικότητες της χώρας.

Ο Τέρι Φοξ γεννήθηκε το 1958 και σε ηλικία μόλις 19 ετών διαγνώστηκε με ραβδομυωσάρκωμα. Αυτό οδήγησε στον ακρωτηριασμό του δεξιού ποδιού του και την αντικατάστασή του από ένα πρόσθετο μέλος.

Η άρνηση να αποδεχτεί παθητικά τη δύσκολη κατάσταση της υγείας του αλλά αντίθετα να την αξιοποιήσει για να αφυπνίσει και να ενημερώσει τον κόσμο, υπήρξε καταλυτική για την αλλαγή της αντιμετώπισης των ανθρώπων με αναπηρίες στον Καναδά.

Έτσι, το 1980, με ένα πρόσθετο μέλος, ο Φοξ θα διέτρεχε όλο τον Καναδά σε 143 ημέρες, μία απόσταση ισοδύναμη με 130 μαραθώνιους, για να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη και να μαζέψει χρήματα για την καταπολέμηση του καρκίνου.

Ο ίδιος όχι μόνο δε σταμάτησε να αγωνίζεται, αλλά δεν επέτρεψε ποτέ σε κανέναν να τον υποτιμήσει ή να τον κοιτάξει με οίκτο. Ο αθλητής από το Βανκούβερ που ασχολήθηκε από το μπάσκετ μέχρι το ποδόσφαιρο και το ράγκμπι, έμεινε στην αιωνιότητα της Καναδέζικης ιστορίας ως ένα αρχετυπικό πρότυπο σπάνιου θάρρους και πρωτοφανούς ωριμότητας και πειθαρχίας.

Ακόμα ένα αθλητικό επίτευγμα του Φοξ είναι η κατάκτηση τριών Εθνικών πρωταθλημάτων με τον Καναδικό Σύνδεσμο Αθλημάτων με καροτσάκι το 1980.

  Φωτογραφία του Terry Fox,  κατά τη διάρκεια του αγώνα συγκέντρωσης χρημάτων στον "Μαραθώνιο της Ελπίδας" που διοργάνωσε σε όλο τον Καναδά το 1980. 

Ένας ήρωας δε χρειάζεται οπωσδήποτε δύο πόδια, πολλές φορές αυτά οδήγησαν και σε καταστροφή και σε καταχρήσεις. Χρειάζεται όμως ατσάλινη θέληση και δύναμη που ξεπερνά τις δυσκολίες και δεν επιτρέπει να τον περιορίσουν.

Βεβαίως, τα επιτεύγματα του Φοξ έφεραν και τη δυσανασχέτηση εκείνων που κατακρίνουν το γεγονός ότι έπρεπε να έχει πετύχει κάτι πολύ πιο σημαντικό για να κατακτήσει τον θαυμασμό. Ωστόσο, το γεγονός ότι υπήρξε ένας νεαρός με σοφία μεγαλύτερη από τα χρόνια του, μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει και να εμπνεύσει όσους παραιτούνται εύκολα από τη ζωή.

Ο Τέρι Φοξ ένωσε μία ολόκληρη χώρα με τη ζωή και το θάνατό του. Όταν υπέκυψε στην ασθένειά του στις 28 Ιουνίου του 1981 σε ηλικία μόλις 22 ετών, η χώρα κήρυξε εθνικό πένθος και ο Φοξ υπήρξε ο πρώτος αθλητής που ενταφιάστηκε με τιμές που προσφέρονται σε μεγάλους ηγέτες της χώρας. 

Η αθλητική του αφοσίωση, το θάρρος και η αστείρευτη δίψα για ζωή, η αφοσίωση που έδειξε στην καταπολέμηση της «μεγάλης πληγής» που ονομάζεται καρκίνος, προσέδωσαν στο όνομά του μυθική διάσταση.

Στον Καναδά, υπάρχουν πολλά μνημεία, δρόμοι και βιβλιοθήκες που έλαβαν τιμητικά το όνομά του, ενώ μέχρι σήμερα συγκαταλέγεται στις σπουδαιότερες προσωπικότητες της χώρας. Ο "Μαραθώνιος της Ελπίδας" που πρώτος διοργάνωσε ο Φοξ συνεχίζει να πραγματοποιείται κάθε χρόνο στον Καναδά και είναι πλέον γνωστός ως Terry Fox Run.

 Ο Τέρι Φοξ παραμένει για τον παγκόσμιο αθλητισμό ένα πρότυπο που αξιοποίησε τον ακρωτηριασμό και την ασθένειά του για την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και για το πέρασμα ενός μαθήματος ζωής.

Του να αγωνίζεσαι κάθε μέρα για τα όνειρά σου, λες και η κάθε σου ημέρα είναι τελευταία....

Κείμενο: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Σ.Σ 1. Την φωτογραφία του αγάλματος του Terry Fox είδαμε στο https://windsorlife.com/

Σ.Σ 2. Η φωτογραφία του Terry Fox είναι από τα wikimedia commons