Vintage. Μια ιστορία από τα παλιά για τον ευφάνταστο τρόπο επικοινωνίας των παιδιών μέσω του περιοδικού "Διάπλασις των Παίδων" τις εποχές που τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης κατοικούσαν ακόμη στην σφαίρα της φαντασίας!

‘Οταν ήμουν μικρή με έστελνε η μαμά μου στο φούρνο να αγοράσω ψωμί, ο μπαμπάς στο περίπτερο να του πάρω τσιγάρα και «με την ευκαιρία» έλεγε ο αδελφός μου να του πάρω και μια αθλητική εφημερίδα. Σ’αυτά να προσθέσω τη γιαγιά και τις άπειρες μικρές της επιθυμίες- τί στο καλό επίτηδες μήπως;- να της πάω το πρόσφορο στην εκκλησία, να της πάρω φιλέ και φουρκέτες για τα μαλλιά από το ψιλικατζίδικο και  ρυζόγαλο για όλους μας από το γαλακτοπωλείο που ήταν πίσω από το σπίτι μας.

Δεν ξεχνώ βέβαια την κοπέλα που μας βοηθούσε στο σπίτι, μια γλυκιά οικιακή βοηθό από την επαρχία με άπειρους συγγενείς με τους οποίους διατηρούσε αλληλογραφία πυκνή και προς τούτο απολύτως χρήσιμη σε μένα. Με έστελνε στο χαρτοπωλείο να της πάρω επιστολόχαρτα και μολύβι, στο ταχυδρομείο να της αγοράσω γραμματόσημα και, ξανά στο ταχυδρομείο που παρεπιπτόντως ήταν κι αυτό πίσω από το σπίτι μας, για  να της «κάνω τη χάρη» να της ταχυδρομήσω τα γράμματα.

Τί ήμουν τέλος πάντων; Υπόδειγμα καλού, πρόσχαρου και απολύτως πρόθυμου παιδιού να εξυπηρετήσει τους άλλους και εν προκειμένω τα μέλη της οικογενείας του; Η αδελφή του ελέους σε mini size; Η Φλώρα Ναιτινγκέιλ σε ελληνική εκδοχή; Ουχί! Απλά Διαπλασόπουλο και φανατική Αγγελιομάχος που μετέφραζε τα πάντα σε δεκάρες, εικοσάρες, πενηνταράκια και δραχμές που εξοικονομούσα από τα ρέστα « για τον κόπο μου».

 Ιστορικό παιδικό περιοδικό που σφράγισε με την μακρόχρονη αρχισυνταξία του ο Γρηγόριος Ξενόπουλος. Κυκλοφόρησε από το 1879 έως το 1969.

Εννοείται πως δεν ήθελα σαν άλλος θείος Σκρουτζ να αυξήσω τις λίρες μου, αλλά να αγοράσω λέξεις. Ναι, λέξεις! Γιατί με τις λέξεις έφτιαχνα τις αγγελίες μου, αυτό τον θαυματουργό τρόπο ιδιότυπης αλληλογραφίας, ανταλλαγής πειραγμάτων, με τον οποίο ερχόμασταν σε επαφή με άλλα παιδιά από όλη την Ελλάδα. Ένας προάγγελος δηλαδή των
σημερινών αναρτήσεων στα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Στο παιδικό περιοδικό «Διάπλασις των Παίδων» και στη φιλόξενη στήλη του «Μικρές Αγγελίες» είχαμε τη δυνατότητα να επικοινωνούμε με τους άλλους Αγγελιομάχους-όλοι υποχρεωτικά κρυμμένοι κάτω από ψευδώνυμα- μέσω αναρτήσεων ( sorry, δεν είχε εφευρεθεί ακόμη το ποστάρισμα !) μέσω των «Μικρών Αγγελιών» θέλω να πω! Ιδού οι όροι συμμετοχής τους οποίους τηρούσαμε απαρέγκλιτα :
"Μικρές Αγγελίες μπορούν να στείλουν όσοι έχουν ψευδώνυμο. Κάθε λέξη στοιχίζει 20 λεπτά. Λέξεις θεωρούνται και τα άρθρα και οι αριθμοί. Οι λέξεις που πιάνουν μια ολόκληρη σειρά 80 λεπτά. Τα χρήματα να στέλνωνται σε ασφράγιστα γραμματόσημα".
( Τα λεπτά αναφέρονται βεβαίως στις υποδιαιρέσεις της δραχμής, μια δραχμή εκατό λεπτά, η δε ορθογραφία ήταν η κρατούσα της τότε εποχής).

Η ανάγκη να εκφραστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα με λιγότερες λέξεις, ώστε να πληρώνουμε λιγότερα χρήματα, μας οδηγούσε στην ακρίβεια στην έκφραση αλλά και στην λεξιπλασία, ήτοι στην κατασκευή σύνθετων και εν πολλοίς ανύπαρκτων λέξεων, όπως και στην αλόγιστη χρήση των σημείων στίξεως που δεν χρεώνονταν! Extra bonus στον εαυτό μας , όταν είχαμε χαρτζιληκωθεί επαρκώς λόγω εορτών, γενεθλίων και έκτακτων (!)περιστατικών, ήταν η συγγραφή και αποστολή ποιημάτων, πάντα σκωπτικών που όμως λόγω ρίμας στοίχιζαν περισσότερο.
  Μαζί λοιπόν με τα γράμματα που μου έδιναν να ταχυδρομήσω, έπαιρνα και το συγκεντρωμένο με κόπο και μόχθο χαρτζηλίκι μου και το μετέτρεπα σε γραμματόσημα, τόσα όσα και η αξία των λέξεων των αγγελιών μου, και ταχυδρομούσα το πολύτιμο σε εμέ υλικό  στη Διάπλαση των Παίδων, Χρήστου Λαδά 3. Αθήνα.

  Μετά ερχόταν η γοητεία της αναμονής της δημοσίευσης και ύστερα των σχολίων και των ανταπαντήσεων. Η επιστροφή από το σχολείο την Τρίτη (μέρα κυκλοφορίας του περιοδικού) και η λαχτάρα να διαβάσεις τα καινούργια πειράγματα, να μετρήσεις τις καινούργιες φιλίες, να προσπαθήσεις να καταλάβεις ποιος κρύβεται κάτω από το ψευδώνυμο.  Κι αν δεν τό’βρισκες είχες την ευκαιρία στις συγκεντρώσεις που κατά καιρούς οργάνωνε το περιοδικό στα γραφεία του τα απογεύματα Σαββάτου, να ανακαλύψεις τα πρόσωπα πίσω από τα ψευδώνυμα.

 Μπούλη, Ντάνιελ Μπουν, Τσι-Κο-Χι, Μάρτσια, Παιδί Φάντασμα, Καρμελίτα, Ηρακλή, Μικρή Αμαζόνα, Δελφίνι, ‘Ασπρε Αράπη, Τρελλή Πεταλουδίτσα,  Πράκτωρ Αράχνη, Τσάρεβιτς, Λουλούδι του Βράχου, Γολιάθ2ε,  Φιορελάι, Συναχωμένο Ποντικάκι, Αγράμπελη και πόσοι άλλοι φίλοι που επάξια κονταροκτυπηθήκαμε εξασκώντας το χιούμορ μας, αγαπημένοι
Αγγελιομάχοι της παιδικής μου ηλικίας σας στέλνει
                                                                                                                                                                                      Φιλικούς χαιρετισμούς  

                                                                                                                                                                                        Ο  Ανεμοστρόβιλος

Κείμενο: Μαριάννα Καραβασίλη