Πολύτιμος σύμμαχος στην προστασία μας από την βροχή ή τον ήλιο η ομπρέλα, ένα  αξεσουάρ με τεράστια πρακτική, πολιτιστική και αισθητική αξία που κρύβει πίσω τους ιστορία χιλιάδων χρόνων.

Όλα δείχνουν πως η ομπρέλα ταυτίστηκε παλαιότερα περισσότερο με τη γυναικεία ταυτότητα, αφού πολλές φορές η χρήση της αφορούσε αποκλειστικά την εξωτερική της εικόνα και λιγότερο την προστασία από τη ζέστη και αργότερα, όπως καθιερώθηκε, τη βροχή. Ήταν συνώνυμη της υψηλής κοινωνίας, πρόδιδε καλή ανατροφή, ήταν συνοδευτικό της γυναικείας γοητείας. Από τους διάσημους πίνακες του Μονέ και του Ρενουάρ που οι κυρίες των υψηλών κοινωνικών στρωμάτων τη χρησιμοποιούσαν ως ένδειξη κύρους και ομορφιάς, μέχρι τον Επαναστάτη Ποπολάρο του Γρηγορίου Ξενόπουλου όπου οι γυναίκες της ανώτερης κάστας τις είχαν ως απόδειξη της αριστοκρατικής καταγωγής 

 Woman With a Parasol/ Claude Monet 

Η ομπρέλα έχει μία συναρπαστική ιστορία στο διάβα των αιώνων, με τις πρώτες ενδείξεις χρησιμοποίησής της να καταγράφονται στην Κίνα, την Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία.

Εδώ και 2500 χρόνια, ηγέτες και ολόκληροι πολιτισμοί χρησιμοποιούσαν την ομπρέλα όχι μόνο ως τρόπο προστασίας από ακραία καιρικά φαινόμενα, αλλά για να αποδεικνύουν την ανώτερη καταγωγή τους και την υψηλή ανατροφή που έλαβαν. Από τα φύλλα του φοίνικα δημιουργήθηκαν οι πρώτες ομπρέλες στην Αίγυπτο, οι οποίες από είδος πολυτελείας εξελίχθηκαν σε είδος πρώτης ανάγκης και προστασίας από ανθρώπους που ανήκουν σε κάθε τάξη. 

Η χρήση της ομπρέλας δεν αργεί να έρθει στην Αρχαία Ελλάδα και Ρώμη. Στη Ρώμη εκείνης της εποχής όμως, τα κυρίαρχα πρότυπα ανδρισμού δεν επέτρεπαν τη χρήση της ομπρέλας από άνδρες, καθώς η ίδια είχε ταυτιστεί με ένα αντικείμενο αποκλειστικά γυναικείας χρήσης. Έτσι, η ομπρέλα , το αλεξήλιον στα καθ'ημάς, καθιερώθηκε ως γυναικείο αξεσουάρ.

Η ομπρέλα ως προστατευτικό μέσο  από τη βροχή, άρχισε να καθιερώνεται από τους Κινέζους γύρω στον 11ο αιώνα. Διάφοροι λαοί της Ασίας, όπως η Βιρμανία, η Ταϊλάνδη χρησιμοποιούσαν μεταξωτές ομπρέλες και για προστατευτικούς και για αισθητικούς λόγους. Μέσα από το άνοιγμα μίας ομπρέλας, μία εντυπωσιακή γκέισα αναδεικνύει το άψογα μακιγιαρισμένο πρόσωπό της, μία ανάμειξη πρόκλησης και σεμνότητας που συνοδεύεται από μία ομπρέλα που μαρτυράει θεϊκή καταγωγή και ανατροφή που θα περίμενε κάποιος από μία γυναίκα που μπορεί να ανοίξει σπίτι και να εξελιχθεί σε ιδανική οικοδέσποινα.

Στην εποχή της Αναγέννησης, η ομπρέλα ξεκινά να γίνεται αντικείμενο χρήσης από ευγενείς και βασιλείς αλλά είναι μετά την κατάρρευση του ταμπού γύρω από τον ανδρισμό όπου η χρήση της γενικεύεται σε άνδρες και γυναίκες καθιστώντας την ίδια το μεγαλύτερο και πιο αποτελεσματικό όπλο προστασίας από την κακοκαιρία.

Η ομπρέλα κυριαρχεί στη μόδα, αφού ακόμα κατασκευάζονται πανάκριβα κομμάτια της για να αποτελέσουν το ιδανικό συμπλήρωμα σε εκκεντρικές διασημότητες, ενώ η ίδια επεκτείνεται σε εκφάνσεις της ζωής.

Η ομπρέλα πλέον γίνεται τουριστικό όπλο, χρησιμοποιείται σε παραλίες, ειδικότερα οι ψάθινες είναι σήμα κατατεθέν της ξαπλώστρας και του καλοκαιρινού κλίματος.

Ένα αξεσουάρ που αποδεικνύει ότι ακόμα και το πιο μικρό αντικείμενο μπορεί να κρύβει τεράστια πολιτιστική σημασία, ιστορία και αξία!

  Κείμενο: Μαρία Σκαμπαρδώνη