Ελεύθερος χρόνος

Όταν πήγαινα στο σχολείο, ήταν της μόδας δυο γυμνά ανθρωπάκια, ένα γλυκό ζευγαράκι σε διάφορα σκίτσα, λίγο πολύ όλα παρόμοια μεταξύ τους, που με σύντομες φράσεις εξηγούσαν τι είναι αγάπη.

Έχετε ακούσει για τη Σαρακοστή των Χριστουγέννων; Όταν ήμουν παιδί, στο Αγρίνιο, οι μεγάλοι νήστευαν από κρέας Τετάρτη και Παρασκευή για σαράντα μέρες. Και ολόκληρη την εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα, νηστεύαμε όλοι για να κοινωνήσουμε την Παραμονή. Ύστερα τρώγαμε κοτόσουπα, το πρωινό των Χριστουγέννων.

Αυτή η σειρά συλλεκτικών καρτών εκδόθηκε μεταξύ 1890 και 1900 από την γαλλική εταιρεία Romanet. Παρουσιάζουν τα γεγονότα που σημάδεψαν την ανάπτυξη των μπαλονιών και των αερόστατων σε όλα τα στάδια εξέλιξής τους σε παλαιότερες εποχές. Όπως μπορείτε να δείτε στο τέλος, εκτός από τις εφευρέσεις και τις πρωτιές, είχαν απεικονισθεί επίσης και τα πολλά ατυχήματα που είχαν επισυμβεί.

Το Maid, η Υπηρέτρια δηλαδή, είναι μια από τις πιο πρόσφατες μίνι-σειρές του Netflix που ξεκίνησα να βλέπω γιατί έψαχνα για κάτι μη-βίαιο και μη-δυστοπικό και γιατί είδα ότι έπαιζε η Andy Mac Dowell. Κι ευτυχώς το Maid αποδείχθηκε μια πάρα πολύ καλή σειρά που αξίζει να δείτε για πολλούς περισσότερους λόγους απ’αυτούς που σας ανέφερα πριν.

Η Ιταλία είναι μάλλον η αγαπημένη χώρα του κοσμογυρισμένου James Bond.  Στην αρχή του No Time To Die, ο James και η αγαπημένη του καταφθάνουν μέσα στην απίθανη Aston Martin DB5, σε ένα εντυπωσιακό μέρος με άσπρα σπιτάκια χτισμένα μέσα στους βράχους. Καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για κάποιο παραδοσιακό χωριό που έχει γίνει θέρετρο πολυτελείας. Λίγο μετά αρχίζει η δράση με τρελά κυνηγητά και πιστολίδια με την Aston Martin που διασχίζει ατρόμητη πάνω-κάτω το πανέμορφο αυτό μέρος που δεν είναι άλλο από την Matera.

Ο χειμώνας είναι η εποχή της μηλόπιτας. Δεν νομίζω ότι υπάρχει πιο «σπιτίσια» μυρωδιά όταν ψήνεται στον φούρνο, πιο λαχταριστή γεύση όταν κόβεις το πρώτο κομμάτι και το απολαμβάνεις αργά αργά με τσάι ή καφέ ένα κρύο απόγευμα. Αρκεί να βρεις τη σωστή συνταγή που να εξασφαλίζει ισορροπία μεταξύ ζύμης και γέμισης, η ζύμη να μοσχοβολάει βούτυρο και να είναι όσο πρέπει τραγανή, το μήλο να είναι ακόμα «ζωντανό», τα μυρωδικά να «ακούγονται» μεν, διακριτικά δε.

  Η Αριστέα Δαμιανίδη- Παπαθανασίου, μαθήτρια της Β' Γυμνασίου το 1940, θυμάται την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου, αλλά και όλα τα δεινά που ακολούθησαν κι αναλογίζεται. 

Γιατί Κάϊρο δεν είναι μόνο οι Πυραμίδες, τα 5άστερα ξενοδοχεία και τα μουσεία. Είναι και οι άνθρωποι με την καθημερινότητά τους.

«Η Κυρία του κυρίου» είναι μία από τις πιο ευχάριστες και έξυπνες ασπρόμαυρες ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Η δυσάρεστη είδηση του θανάτου της πρωταγωνίστριας Γκέλυς Μαυροπούλου, μου την έφερε στο μυαλό και σκέφτηκα να θυμηθούμε το έργο και μαζί την αγαπημένη αυτή ηθοποιό.

Επί τη ευκαιρία των 75 ετών από την δημιουργία ή την γέννηση του Λούκυ Λουκ, θυμόμαστε τα καλύτερα κόμιξ των Γάλλων και Βέλγων σκιτσογράφων και κειμενογράφων.