Ο Λίνος Κόκοτος ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των δημιουργών που, αν και κάπως «παραγνωρισμένος» ή μάλλον δεν ήταν αυτό που λέμε «πρώτο όνομα», κατάφερε να σφραγίσει την ελληνική δισκογραφία με μελωδίες που μυρίζουν Ελλάδα, θάλασσα και αυθεντική ευαισθησία. Δύο από τους σημαντικότερους σταθμούς της πορείας του, οι «Ώρες» και το «Θαλασσινό τριφύλλι» ήταν δύο μικρά αριστουργήματα του ελληνικού τραγουδιού και καθόρισαν τον ήχο μιας ολόκληρης εποχής.

Η αφετηρία: «Ώρες» (1969)

Κυκλοφόρησε το 1969 και αποτελεί ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα του Νέου Κύματος. Σε στίχους των Άκου Δασκαλόπουλου και Αργύρη Βεργόπουλου, τα τραγούδια του δίσκου αυτού ερμηνεύτηκαν μοναδικά από μία πραγματική dream team της εποχής: Γιάννης Πουλόπουλος, Μιχάλης Βιολάρης, Γιώργος Ζωγράφος και Ρένα Κουμιώτη.

Είναι ένας δίσκος χαμηλόφωνος, γεμάτος λυρισμό και εικόνες μιας παλιάς γειτονιάς. Η ατμόσφαιρά του οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ευαίσθητη ενορχήστρωση του Νίκου Μαμαγκάκη, ενώ το εξώφυλλο φιλοτεχνήθηκε από τον Νίκο Χουλιαρά, δίνοντας ένα ιδανικό αισθητικό στίγμα της περιόδου.

Ανάμεσα στα τραγούδια που ξεχωρίζουν, εκτός από το πασίγνωστο «Γειτονάκι μου» (μια από τις πιο αγαπημένες ερμηνείες του Πουλόπουλου), συναντάμε διαμάντια όπως:

• «Η κόρη του γυαλού»
• «Καράβι αραγμένο»
• «Κι εσύ δεν μου μιλάς»

Η ωριμότητα: «Το Θαλασσινό Τριφύλλι» (1972)

Τρία χρόνια αργότερα, ο Κόκοτος επιχειρεί κάτι τολμηρό: να φέρει την ποίηση του μετέπειτα νομπελίστα Οδυσσέα Ελύτη στα χείλη όλου του κόσμου. Μελοποιώντας ποιήματα από τη συλλογή «Τα Ρω του Έρωτα», δημιουργεί έναν κύκλο τραγουδιών που συνδυάζει την υψηλή τέχνη με την απλότητα.

Ο δίσκος γνώρισε μεγάλη επιτυχία, μετατρέποντας τον Ελύτη σε καθημερινό άκουσμα μέσα από τις φωνές του Μιχάλη Βιολάρη και της Ρένας Κουμιώτη. Ειδικά αυτό το υπέροχο «Δελφινοκόριτσο» θυμάμαι από πιτσιρίκα να το ακούω, να το τραγουδάω και να γεμίζει το μυαλό μου εικόνες από ελληνικά νησιά, βαρκάδες, όμορφα κορίτσια και αγόρια!

Γνωστά Τραγούδια του Δίσκου:

• Το θαλασσινό τριφύλλι (Βιολάρης - Κουμιώτη)
• Το Δελφινοκόριτσο (Μιχάλης Βιολάρης)
• Ο Αύγουστος (Ρένα Κουμιώτη)
• Τα Τζιτζίκια (Μιχάλης Βιολάρης)
• Η Ελένη (Μιχάλης Βιολάρης)

Η καλλιτεχνική πινελιά του Μποστ Το χαρακτηριστικό εξώφυλλο του δίσκου φιλοτεχνήθηκε από τον γνωστό σκιτσογράφο Μποστ (Χρύσανθος Μποσταντζόγλου), προσδίδοντας μια λαϊκή και ανάλαφρη διάθεση που ταίριαζε απόλυτα με το πνεύμα των στίχων.

Γλυκιά ανάμνηση - πολύτιμη κληρονομιά

Ο Λίνος Κόκοτος ίσως να μην είναι τόσο γνωστό όνομα στους σημερινούς μουσικόφιλους, ίσως και τότε να μην έγινε ποτέ νούμερο 1, αλλά να μην ξεχνάμε ότι τότε στις προθήκες των δισκοπωλείων, δίπλα στις Ώρες, φιγουράριζαν «Ο Δρόμος» του Πλέσσα και η «Επιστροφή» του Χατζιδάκι, ενώ μαζί με το Θαλασσινό Τριφύλλι , υπήρχαν «Ο μεγάλος Ερωτικός» και η «Μικρά Ασία» ! (Σαν να λέμε δηλαδή ότι μια BMW έμεινε πίσω από μια Lamborghini και μία Ferrari).

Η αλήθεια είναι ότι ο Λίνος Κόκοτος κατάφερε κάτι σπάνιο: να μελοποιήσει την ελληνική ποίηση με τρόπο απλό και προσιτό, χωρίς να αφαιρέσει τίποτα από τη μαγεία της. Αυτοί οι δύο δίσκοι είναι κάτι σαν παλιές φωτογραφίες· μας θυμίζουν μια Ελλάδα πτωχή ίσως σε χρήμα, πάμπλουτη όμως σε καλλιτεχνική δραστηριότητα. Μια εποχή γεμάτη ποιοτικές μελωδίες που δεν θα πάψουμε ποτέ να σιγοτραγουδάμε.

Κείμενο: Marlykon