Ο υποχρεωτικός «εγκλεισμός» τέλειωσε, ήρθε η ώρα του #μένουμε_ασφαλείς. Της μεγάλης προσοχής δηλαδή και της ευθύνης του καθενός μας. Καλό και σωστό το #stay_home_stay_safe, αλλά ώρες-ώρες νομίζω ότι θα λαλήσω κατά το κοινώς λεγόμενο. Δεν αντέχω άλλο σπίτι, μαγειρική, ψωμιά, χλωρίνες, οινοπνεύματα και περπάτημα στη φύση. Όμως -όπως πάντα στη ζωή μου- έρχεται ο από μηχανής θεός μου, η μουσική, μια γνωστή μελωδία, ένα αγαπημένο τραγούδι ή ένα καινούργιο κι όλα γίνονται ωραία.
Μπορεί πολλά να της καταμαρτυρούμε τώρα, αλλά κάποτε η Eurovision αναδείκνυε ταλέντα και θαύματα, ίσως και τώρα καμμιά φορά, γιατί όχι;
Πότε θα μάθουν επιτέλους οι άνθρωποι να μην κάνουν πολέμους, λέει ούτε λίγο ούτε πολύ η επωδός του πολύ γνωστού, πολύ συγκινητικού και πάντα επίκαιρου τραγουδιού με τίτλο
Τον Γιώργο Ρωμανό οι περισσότεροι τον ξέρουμε σαν τραγουδιστή της εποχής του νέου κύματος και βεβαίως του Χατζηδάκι. Και πράγματι, ο Μάνος Χατζηδάκις τον είχε «ανακαλύψει» ακούγοντάς τον να τραγουδά ως μέλος της παιδικής χορωδίας των ανακτόρων.
Τι είναι η συκοφαντία; Κάτι πολύ αθώο στην αρχή, κάτι ελαφρύ, σαν αεράκι...
Την μέρα που οι αμερικανοί κινηματογραφάνθρωποι του Χόλυγουντ έδιναν το Όσκαρ σε μια νοτιοκορεάτικη ταινία με ένα σπουδαίο κλασικό ιταλικό τραγούδι (In ginocchio da te- Gianni Morandi) στο κεντρικό σημείο πλοκής της, οι Ιταλοί ζούσαν στον δικό τους -ωραίο-κόσμο του φεστιβάλ του Σανρέμο.
Υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες, τραγουδιστές συγκεριμένα, που ενώ γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία κι έχουν άπειρους θαυμαστές, έχουν παράλληλα και άπειρους πολέμιους. Μπορεί να ακούγονται στο ραδιόφωνο, να πουλάνε δίσκους (ή ό,τι καλεί η εποχή), να γεμίζουν στάδια και μαγαζιά, αλλά ταυτόχρονα να προκαλούν απέχθεια ή αντιπάθεια σε ένα άλλο κοινό.
Πρώτη γνωριμία, πρώτες εντυπώσεις από έναν καλλιτέχνη που έμελε να γίνει διάσημος στη συνέχεια. Η αρχή ενός βιβλίου που δεν έμελε να εκδοθεί...
Τα χρόνια περνούν αλλά δεν φεύγει από το μυαλό εκείνη η 10η Ιανουαρίου του 2016, που διαδίκτυο, τηλεόραση, ραδιόφωνο, τύπος, φιλικές συζητήσεις, όλα τα είχε επισκιάσει η είδηση του θανάτου του David Bowie.
Το 1974 στην Βρετανική τηλεόραση προβλήθηκε μια σειρά επτά θεατρικών επεισοδίων με τίτλο “Seven faces of a woman”, που «εξέταζε» τις διάφορες πτυχές της σύγχρονης γυναίκας σε επτά διαφορετικές ηλικίες.
Ένα διαδικτυακό περιοδικό που ασχολείται με, επίκαιρα ή μη, θέματα, απόψεις, κείμενα, ιδέες, φωτογραφίες και άλλα πολλά που μας κεντρίζουν το ενδιαφέρον και που θέλουμε να μοιραστούμε με τους αναγνώστες μας.
Ελάτε στην Ομάδα μας
Στείλτε το άρθρο ή την συνεργασία σας εδώ.